Moda na wsi

Jeszcze kilka lat temu ludzie mieszkający na wsiach nie znali najnowszych trendów mody. Najczęściej spowodowane było to brakiem zainteresowania. Młodzież nie interesowała się modą, stylowymi ubraniami. Więcej »

Drogerie

Większość ludności dużo uwagi poświęca swojemu wyglądowi zewnętrznemu. Ma ono ogromne znaczenie dla większości kobiet na całym świecie. Więcej »

 

Historia rozwoju miast-urbanistyka

Urbanistyka jest nauką o programowaniu i panowaniu miast oraz osiedli, a także ich powstawaniu oraz historii rozwoju. Zajmuje się ona analizą struktur miejskich i na tej podstawie opracowuje różne koncepcje. Zadania urbanistyki obejmują minimalizację konfliktów interesów użytkowników poszczególnych obiektów budowlanych i ochronę środowiska zarówno przyrodniczego, jak i kulturowego. Najstarsze znane założenia urbanistyczne pochodzą z basenów Morza Egejskiego z epoki brązu, gdzie rozwijały się kultura trojańska, minojska i mykeńska. Ich cechami wspólnymi były głównie: nieregularność ulic, istnienie centralnego placu, itd. W wiekach ciemnych i archaicznych głównym czynnikiem powstawania miast było porzucanie przez ludzi i osiedlanie pod ochroną znaczącej świątyni lub twierdzy. Miasta takie cechuje nieplanowy rozwój, przez co nie mają jasno wytyczonych granic i umocnień. Niedługo po tym został opracowany nowy układ urbanistyczny, system uwzględniał warunki naturalne, perspektywiczny rozwój i funkcjonalność miasta. Obszar przyszłego miasta o wyraźnie zakreślonych granicach dzielono głównymi arteriami. Po zakończeniu wielkiej wędrówki ludów wiele miast rzymskich zostało zniszczonych, wiele znacząco podupadło. W średniowieczu nowym typem miast były tak zwane miasta biskupie. Początek dał im Sobór nicejski, przykładem tego ośrodka może być Wormacja. Najważniejszymi elementami takich miast były katedra i plac targowy. W późnym średniowieczu odnotowano znaczną rozbudowę miast: nowe miasta były otaczane nowym pierścieniem murów, kilka samodzielnych osad łączono w jedną całość, itd. W renesansie pojawiła się koncepcja tak zwanego miasta idealnego, według tego ideału miasto: powinno leżeć nad rzeką, powinno być zbudowane na dwóch niezależnych od siebie poziomach, miało stanowić funkcjonalność poprzez piękno, itd. W XVI wieku zaczęto budować miasta-twierdze: zastępowano mury wałami ziemnymi, a baszty bastionami. Podstawy teoretyczne budowy i zdobywania twierdz obowiązujące do połowy XIX wieku stworzył Sebastian Vauban. Wiek XIX wywarł największy wpływ na większość współczesnych miast europejskich, to właśnie wtedy ukształtowały się śródmieścia znakomitej części ośrodków miejskich. W czasach najnowszych powrócono do klasycznych definicji przestrzeni publicznej, wnętrza ulicy i placu, tkanki miejskiej. Dąży się do przestrzeni przyjaznej człowiekowi, lecz jednocześnie do nierozdzielania funkcji dróg pieszych i kołowych. W zabudowie mieszkaniowej powszechnym modelem jest zabudowa obrzeżna, odgraniczająca wnętrze kwartału od publicznej ulicy. Zabudowę wielorodzinną realizuje się na dwa sposoby: domy szeregowe i bloki. Reasumując historia tworzenia miast zwana urbanistyką jest bardzo skomplikowanym procesem, który trwa do dnia dzisiejszego. Miasta są cały czas modernizowane, aby człowiekowi żyło się w nich wygodniej i aby mieli większą przestrzeń publiczną. Pamiętajmy jednak, że nie należy wymagać za dużo, bo to co mamy jest na bardzo dobrym poziomie i należy się cieszyć z aktualnych warunków mieszkalnych, ponieważ są one bardzo przyjazne dla człowieka.